Nyheter

Steeds minder studenten vinden een kamer door het groeiende kamertekort, blijkt uit een artikel van de NOS over de Landelijke Monitor Studentenhuisvesting van Kences. Slechts 44 procent woont uit, terwijl bijna de helft dat wil.

Het tekort belemmert volgens de NOS de toegankelijkheid van onderwijs, sociaal-emotionele ontwikkeling en internationale concurrentie. Oorzaken zijn o.a. de verkoop van studentenhuizen door particulieren na nieuwe huurregels, waardoor het aanbod met 13.500 kamers daalde. Huurprijzen stijgen, studenten verdienen minder en ervaren meer stress. Kences pleit voor soepelere regels rond tijdelijke contracten en woningdelen. Het tekort wordt verwacht zelfs op te lopen tot 63.200 kamers in 2032-2033.

Een nieuw woonconcept van StudentenkamerKopen.nl, waarbij studenten samen eigenaar worden van een pand, stuit op stevige kritiek van de gemeente Utrecht. Die noemt het initiatief “kwalijk” en vreest hogere woonlasten en verdere uitholling van het betaalbare kamersegment. Toch is die kritiek opvallend, juist omdat lokale en landelijke overheden zélf het aanbod aan studentenkamers al jaren laten dalen — onder meer door strenge vergunningseisen voor woningdelen en de invoering van het huurpuntensysteem.

In plaats van een bedreiging, biedt StudentenkamerKopen.nl juist een innovatieve oplossing voor het woningtekort onder studenten. In tegenstelling tot de uitpondgolf waarbij panden worden omgezet in dure koopappartementen en studentenkamers verdwijnen, blijven de kamers bij dit model behouden. Het verschil is dat studenten – vaak met hulp van hun ouders – niet langer huur betalen aan commerciële verhuurders, maar gezamenlijk eigenaar worden. Zo krijgen ze meer zeggenschap, stabiliteit en bescherming tegen excessieve huren of malafide huisbazen. Op een volledig legale wijze, volgens advocaat Nicky Loekemeijer: “Er is geen sprake van een bouwkundige splitsing, dus je hebt hiervoor geen vergunning nodig.”

Waar gemeentelijke regelgeving het kamersegment heeft uitgehold en huren heeft opgedreven, biedt dit concept een concreet alternatief dat het bestaande aanbod behoudt én recht doet aan de enorme vraag. Dat de gemeente zich daartegen verzet, is daarom eerder een poging tot symptoombestrijding dan een structurele oplossing.

Det har blitt enda vanskeligere å finne et studentrom i Utrecht denne sommeren. Årsaken er den nye loven om rimelig leie, som har vært i kraft siden 1. juli 2024. Denne loven fastsetter maksimal husleie gjennom et poengsystem. Dette gjør det mulig for utleiere å kreve mindre leie, noe som gjør romutleie økonomisk lite attraktivt. I tillegg er strenge krav til tillatelse for bofellesskap med mer enn tre beboere en ytterligere barriere. I mange tilfeller blir disse tillatelsene ikke innvilget.

Resultatet er at mange utleiere dropper ut eller bestemmer seg for å selge eiendommene sine. Som et resultat av dette har utleietilbudet i Utrecht falt med 10,9 prosent, sammenlignet med et fall på 43 prosent på landsbasis. Studenter som Charlotte sliter med å finne et permanent sted å bo, og blir derfor ofte tvunget til å flytte regelmessig.

Interesseorganisasjonen Vidius støtter loven, men argumenterer for lempeligere regler rundt bofellesskap, for eksempel ved å tillate det for opptil fire personer uten tillatelse. Kences-direktør Jolan de Bie ser også bofellesskap og bedre fasiliteter på campus som mulige løsninger. Hun stiller spørsmål ved lovens effektivitet hvis den fører til en nedgang i tilbudet av rom.

Loven er godt ment, men i praksis fører den til en nedgang i antall tilgjengelige rom. Mer fleksibilitet i regelverket, særlig når det gjelder tillatelser, kan bidra til å balansere boligmarkedet.

Studenter opplever at det blir stadig vanskeligere å finne et rom, blant annet på grunn av nye utleieregler. Spesielt i universitetsbyene har tilbudet gått betydelig ned: Antallet tilgjengelige studentrom har sunket med 30% på ett år. Nesten halvparten av studentrommene eies av private utleiere, men strengere regler og høyere skatter gjør det mindre attraktivt å leie ut til studenter. Mange utleiere selger eiendommene sine, noe som bidrar til å øke mangelen ytterligere.

Loven om gjengs leie bruker et poengsystem for å avgjøre hvor mye husleie som kan kreves, noe som ofte blir lavere enn utleierne ønsker. Det har også blitt vanskeligere å leie ut til flere enn to personer, ettersom dette nå krever tillatelse. Resultatet er at studentene må reise lenger og går glipp av tilknytningen til studiebyen sin.

Løsninger som campuskontrakter og lempeligere regler for tillatelse foreslås. LSVb ber utdanningsinstitusjonene om å ta ansvar, mens Kences på sin side ber kommunene om å være mer ettergivende overfor romleietakere.

Het aanbod van studentenkamers is in het tweede kwartaal van 2025 met 40% gedaald, vooral in Den Haag, Amsterdam en Utrecht. Kleine huurwoningen zijn het schaarsst. Verhuurders trekken zich terug door strengere regels, belastingen en huurplafonds. Verkamering is vaak verboden en nieuwbouw blijft achter.

Studenten doen vaak meer dan drie maanden over het vinden van een kamer. Hospiteren is zwaar, de kwaliteit van woningen is vaak slecht, en internationale studenten worden regelmatig uitgesloten.

Universiteiten en vakbonden waarschuwen dat de kamernood het hoger onderwijs belemmert. Alleen structurele bouw van meer studentenwoningen kan het probleem oplossen.

In 2025 is het vinden van een studentenkamer moeilijker dan ooit. De gemiddelde huurprijs ligt rond de 705 euro per maand, met in sommige steden uitschieters boven de duizend euro. In Amsterdam betalen studenten gemiddeld 974 euro voor een kamer, gevolgd door Utrecht met 835 euro. In Maastricht ligt de prijs wat lager op 600 euro. Alleen in steden als Groningen, Leeuwarden en Wageningen zijn de kamers nog enigszins betaalbaar, met maandhuren van respectievelijk 490, 441 en 359 euro.

De hoge prijzen zijn het gevolg van een combinatie van factoren. Het woningaanbod is in veel steden flink gekrompen, soms met meer dan dertig procent, terwijl het aantal studenten blijft groeien. Tegelijkertijd heeft de invoering van de Wet Betaalbare Huur ertoe geleid dat particuliere verhuurders zich terugtrekken, omdat het verhuren van kamers voor hen minder aantrekkelijk is geworden. Ook de toestroom van internationale studenten speelt een rol. Zij zijn vaak volledig afhankelijk van particuliere huur en oefenen daardoor extra druk uit op de toch al krappe markt.

Hoewel de situatie in grote steden somber is, zijn er nog steeds mogelijkheden voor studenten die flexibel zijn. Door te zoeken in kleinere steden of buiten het centrum kunnen zij soms nog een kamer vinden voor onder de vijfhonderd euro per maand. Daarnaast zijn alternatieve woonvormen in opkomst, zoals antikraak of gezamenlijke woonprojecten waarbij studenten een pand beheren of kopen. Tegelijk groeit het risico op oplichting. Volgens de Landelijke Studentenvakbond moeten studenten alert blijven op aanbiedingen die te mooi lijken om waar te zijn.

In het laatste kwartaal van 2024 zijn studentenkamers gemiddeld 5,6% duurder geworden, met een landelijke gemiddelde huurprijs van €705 per maand. De grootste stijgingen waren in Leiden (+17,3%), Tilburg (+16,9%) en Nijmegen (+15,2%). Amsterdam blijft het duurst met een gemiddelde van €974.

Het aantal beschikbare kamers daalde licht (-1%), met vooral een sterke afname in Leiden en Haarlem (>30%). In steden als Zwolle, Eindhoven en Ede nam het aanbod juist toe. Volgens Kamernet-CEO Seelmann ontmoedigt nieuwe regelgeving verhuurders, wat het aanbod verder verkleint.

Ook appartementhuren stegen fors in grote steden, behalve in Eindhoven, Groningen en Utrecht, waar dalingen tot bijna 16% werden genoteerd.

De gemiddelde huurprijs van een studentenkamer in Utrecht is het afgelopen jaar met 22,5 procent gestegen naar 837 euro. Daarmee is Utrecht na Amsterdam (961 euro) de duurste studentenstad van Nederland. De prijsstijging komt door een tekort aan kamers en een dalend aanbod op de particuliere markt. In andere studentensteden zoals Breda en Zwolle stegen de prijzen zelfs met 30 procent.

Kamernet, dat deze cijfers publiceerde, meldt dat kamers gemiddeld groter zijn geworden, wat via het puntensysteem leidt tot hogere huren. Daarnaast maken nieuwe verhuurregels het voor particuliere verhuurders minder aantrekkelijk om aan studenten te verhuren. Hierdoor kiezen zij er vaker voor om woningen te verkopen of aan koppels te verhuren. Bij de SSH in Utrecht zijn kamers goedkoper (350–600 euro), maar de wachttijd bedraagt daar gemiddeld 38 maanden.